Over het algemeen wordt in roestvrijstalen standaardonderdelen de warmtebehandeling van roestvrijstalen schroeven bepaald op basis van de hardheid van de schroeven zelf. Gemeenschappelijke warmtebehandelingen zijn onder meer de behandeling van het temperen van warmtebehandeling, chemische warmtebehandeling en gelokaliseerde warmtebehandeling. De eerste twee soorten warmtebehandeling zijn ontworpen voor het geheel, en dat type warmtebehandeling is voor lokale behandeling. Ongeacht welke warmtebehandelingsmethode wordt gebruikt, het is erg belangrijk voor de schroef zelf. Verschillende hardheid maakt gebruik van verschillende methoden voor warmtebehandeling. Zelfs voor dezelfde warmtebehandelingsmethode, met verschillende hardheid, zijn de geselecteerde schaal- en hardheidsnormen verschillend.
1. Behandeling van het temperen van warmte: het temperen van warmtebehandeling wordt voornamelijk uitgevoerd door inductieverwarming of vlamverwarming. U kunt twee hardheidstesters gebruiken om de hardheid van schroeven te testen en vervolgens te beslissen welke standaard warmtebehandeling u moet gebruiken. De twee hardheidstesters zijn Vickers Hardness Tester en Rockwell Hardness Tester. Naast het bepalen van de hardheid, kan de selectie ook worden gebaseerd op de dikte van de behandeling van oppervlaktewarmte. Voor eenheden die worden gebruikt voor verwerking of uitgebreid met behulp van door oppervlakte warmte behandelde werkstukken, wordt een Vickers Hardness Tester gekozen; Wanneer de verhardingslaag van de oppervlaktewarmtebehandeling dik is, kan ook een Rockwell Hardheid -tester worden gebruikt. Verschillende normen voor tempersende warmtebehandeling kunnen uitwisselbaar zijn omdat hun conversiewaarden internationaal worden herkend. Na het selecteren van een hardheidstester moeten verschillende schalen worden geselecteerd, namelijk HRA -schaal en HRC -schaal.
2. Chemische warmtebehandeling: een andere warmtebehandelingsmethode voor schroeven. Chemische warmtebehandeling omvat voornamelijk infiltrerende atomen van een of meerdere chemische elementen in het oppervlak van het werkstuk, waardoor de chemische samenstelling, structuur en eigenschappen van het werkstukoppervlak worden veranderd. Welk effect kan worden bereikt na chemische behandeling? Na het uitlijden en temperen van lage temperatuur, kan chemische warmtebehandeling het oppervlak van het werkstuk een hoge hardheid hebben, slijtvastheid hebben en contact opnemen met vermoeidheidssterkte, terwijl de kern van het werkstuk hoge sterkte en taaiheid heeft.